Nieuws

Wie zwijgt in een bestemmingsplanprocedure, stemt toe. En dat kan voor een overtreder vervelend uitpakken

Belangenafweging in een ‘keurslijf’
Zoals bekend, weegt het handhavingsbelang voor onze hoogste bestuursrechter nagenoeg altijd zwaarder dan de belangen van de overtreder. Vaak zelfs meer dan een gedogend bestuursorgaan lief is.

Alleen wanneer er sprake is van (hele) bijzondere omstandigheden komt de overtreder weg met zijn overtreding. Denk hierbij onder meer aan concreet zicht op legalisatie of een incidentele en – qua ernst – te verwaarlozen overtreding.

Enfin, handhaven is dus een kwestie van een gedegen afweging van alle voors en tegens, maar wel in een ‘keurslijf’. Toch niet altijd eenvoudig.

Eigen schuld
Wat je hierbij nu ook mag afwegen, is de vraag of de overtreder zichzelf in die benarde positie heeft gebracht. Denk hierbij bijvoorbeeld aan een wijziging van de bestemming van zijn perceel, terwijl hij dit – achteraf gezien – toch niet zo’n goed idee vindt en het overgangsrecht voor hem ook geen oplossing biedt.

Wanneer hij hiertegen niets heeft ondernomen, dan kun je hem dit ‘stilzitten’ in de handhavingsprocedure tegenwerpen. Dan had hij maar gebruik moeten maken van de rechtsmiddelen tegen die bestemmingswijziging.

Bron: ABRvS 25 april 2012, 201108029/1/A1

Frank HabrakenWie zwijgt in een bestemmingsplanprocedure, stemt toe. En dat kan voor een overtreder vervelend uitpakken